شروع وبلاگ نویسی

دومی که می توانست اول باشد

این دومین پست وبلاگم است . شاید می بایست نخستین می بود . حقیقتا وقتی می خواستم این وبلاگ را راه بیاندازم خیلی شوق و ذوق داشتم ، حتی همین الان هم که دارم این پست را می نویسم همینطور .

مطالبی که اینجا نوشته می شوند مخلوطی از خوانده ها ، دیده ها ، شنیده ها ، تجربیات و افکار یک جوان دهه هفتادی است . مسلما بین انها مطالب نادرست و نظرات ناپخته وجود دارند که احتمالا بعد ها که به این پست ها سر بزنم با پختگی بیشتر ، سیر پیشرفت را مشاهده کنم و این برایم ارزشمند است . حتی الامکان سعی می کنم کمال گرایی باعث نشود از نشر انچه پیش خودم ناقص و ناصحیح و کم ارزش و بدردنخور می دانم ، دست بکشم . شاید بدرد کسی خورد . شاید انقدر ها که فکر می کنم کم ارزش نباشد .

چرا این وبلاگ را راه اندازی کردم ؟

برای بهتر فکر کردن : آنطور که متوجه شدم نوشتن باعث بهتر فکر کردن می شود . خلا این مهارت را با توجه به آنکه در نظام اموزشی درس داده نمی شد ، حس می کنم . بر این عقیده ام که افکار ذهنی ام خیلی پراکنده اند و نیاز به جمع شدن و مرتب شدن دارند . هم چنین آنچه اسمش را در اغلب موارد فکر می گذاریم ، احتمالا بازگویی ورودی های قبلی ذهنمان بدون بررسی و استدلال است . خیلی خوب می شود اگر اینجا مکانی باشد که نوشتن در ان به توانایی من در فکر کردن کمک کند

به دنبال تقویت خودابرازگری : با توجه به اینکه خودابرازگری از نیاز های اساسی انسان هست و در بسیاری از ما جلوی این امر گرفته شده ، وبلاگ نویسی را ابزار مناسبی برای مشاهده ، اندیشیدن ، فکر کردن ، به خود حق انتشار دادن و در نهایت منتشر کردنشان می بینم که همه ی اینها مصداق ابراز وجود است .

برای تقویت عزت نفس : آنچه مسلم است داشتن رای و نظر مستقل و ذهن پویا در برابر مسائل و همچنین ابراز وجود باعث بالا رفتن عزت نفس می شود .

موسیقی ایرانی : اینجا از موسیقی خواهم نوشت . از کدام موسیقی ؟ از موسیقی ایرانی ، از موسیقی اصیل ایران از آنچه با نام موسیقی سنتی در ذهن مردم نقش بسته است . همیشه در تعجب ام که چرا بیش از آنکه به سمت موسیقی و کلا فرهنگ خود برویم و بزرگانمان را بشناسیم و اثارشان را بخوانیم و بشنویم ، بزرگان و اثار موسیقی غرب را می شناسیم . چرا اسامی مانند محمدرضا لطفی ، پرویز مشکاتیان ، داریوش پیرنیاکان ، فرامرز پایور ، حسین علیزاده و دیگر بزرگان موسیقی به گوشمان نخورده ؟ البته منظور من این نیست که همه ی اقشار جامعه باید موسیقی ایرانی گوش کنند اما این ناآشنایی در میان قشر فهمیده هم شایع است .

برای بیشتر خواندن : خروجی خوب ورودی خوب هم می خواهد پس احتمالا نوشتن در اینجا مرا کتاب خوان تر کند . تنیجه ای بسیار ارزشمند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.